مردمان عیب بگیرند زین اسمو ندانند که من، از فرط طلب عشق کوته فکر گشته ام...
این جا جاییست که دروغ بخش جدانشدنی زندگی است...
این جا جاییست که مسخره می شوی به خاطر این که مسخره نمی کنی...
این جا جاییست که اگر خوب بودن را الگویت کنی بدترینی...
زیاد نمی خواد فکر دور دورها را کنی...
اسم این جا را حتمن شنیده ای...
چرا منتظر یک اسم تازه ای...
نه... این جا "دنیا" است!
شاید بزرگترین درس زندگی که تا کنون آموخته ام این باشد که اگر تو بخواهی و زمین و زمان نخواهند و همه تلاششان را به کار ببندند که نشود؛ ولی آخرش می شود...
و وای! وای به آن روز که تو نخواهی و گر چه همه بخواهند و دست به دست هم دهند؛ نمی شود که نمی شود!
خدایا!
به خودت سوگند که ما تسلیم تو هستیم! بخواه آن چه برایمان بهتر است و توان پذیرشش را نیز به ما اعطا کن!
خدایا!
جز تو چه کسی را داریم؟!
کمکمان کن!
.
.
.
امان از زمان...
البته این به معنای خداحافظی نیست...
خواستم به دوستانی که هر از گاهی خرده می گیرند که فراموششان کرده ام و ... عرض کنم مرا ببخشید!
ضمنن قول یک پست دلنشین را در آینده نزدیک اگر عمری باشد می دهم...
